2026-07-28 Vakantie 2026: Week 11 dag 2 - Hongarije

Dinsdag 28 juli 2026

Even nasoezen was er niet bij vanmorgen. Het gazon rond de ruïne en de fundamenten moeten gesnoeid worden. En dat gaat nog op fossiele brandstof wijze. Zo’ n geluid of er een zwerm wespen in je buurt vliegen. Dat moet toch anders kunnen in dit tijdperk van elektromotoren. Nou wil het geval dat ik eigenlijk al een uurtje wakker was dus de wereld verging niet.

Ik wil vandaag de stad Pécs in. Dus vroeg gaan rijden heeft voordelen. Zo kan ik makkelijk een parkeerplek vinden, is de stad nog niet vergeven van de mensen en is de warmte nog dragelijk.

De stad is geen extreem grote metropool. Het zal ongeveer zo groot zijn als Leiden of Gent. 

Een oude kern met daaromheen nieuwbouw. Met soms bijzondere architectuur.

Zo in de vroege ochtend is het stadje nog leeg maar krijg je een aardige indruk dat het later in de middag en de avond zal gaan bruisen.

Pécs is met dik 140.000 inwoners de op vier na grootste stad van Hongarije. Het stadje kent een aantal mooie kerken zoals deze voormalige moskee. Entree is niet gratis en ik had al wat foto’s gezien op internet waardoor ik besloot er geen geld aan te besteden.

Het Széchenyi square is het hart van het oude centrum. Het ziet er allemaal nietjes en gelikt uit. Iets te mooi eigenlijk waardoor de oude sfeer niet honderd procent uit de verf komt. 

Maar desalniettemin toch een aanrader om aan te doen.

Elk stadje van naam heeft wel één of meerdere Lidl’s. Dus kon ik mooi nog even wat inkopen doen. Ik sta echt versteld van de lage prijzen hier. Echt merkbaar. Of de prijzen zijn fors lager of wat ik ook veel zie dat de verpakkingen groter zijn. 500 in plaats van 400 gram bij ons voor hetzelfde bedrag.

Weer on the road passeerde ik dit kerkje in een heel klein dorpje. Meer een gehucht. Een pracht plek om te lunchen.

Niet in de laatste plaats omdat er een watertappunt aanwezig was. Dus ik kon mijn verswatertank weer vullen.

Ik bevind me in het uiterste zuiden van Hongarije. Een beetje aan de grens met Kroatië en Servië. Wanneer ik rechts kijk zie ik uitgestrekte landbouwgronden.

Aan de linkerkant daarentegen was het één en al wijngaarden. Goed vergelijkbaar met de Bordeaux of de Champagnestreek in Frankrijk. Het eerste deel was nog redelijk bescheiden. Met kleinere wijngaarden van meer exclusieve wijnboeren. Maar verderop waren de wijngaarden echt voor zover het oog kon kijken. Met grote roestvrij stalen silo’s om de druiven industrieel op te slaan en te persen.

Aan de oever van de Donau vond ik deze plek met een prachtig overzicht op de rivier. Veel grote boten zal ik niet zien vandaag want de rivier staat extreem laag. Volgens de site voor de binnenvaart op sommige delen maar 34 centimeter. En dat is best bizar voor een rivier van drieduizend kilometer lengte.

Dus ik moest het doen met de waterjets die nu het rijk alleen hebben.

Of het bekijken van deze familie die met hun bootje een eiland tot hun koninkrijk hadden verklaart.

Maar het beste vermaak staat op mijn tafel. Alles van Hongaarse bodem. Al moet ik zeggen dat naar mijn smaak de Hongaarse Merlot veel te zoet is en body mist. Eerlijk gezegd is hij niet om te zuipen. Het is dat de kaas gezouten is en dus voor voldoende tegenwicht zorgt, anders had ik hem door de Donau gespoeld.

Vorige Home Volgende