2026-07-29 Vakantie 2026: Week 11 dag 3 - Hongarije - Kroatië

 Woensdag 29 juli 2026

Het plekje aan de Donau was prachtig. Ik heb urenlang genoten van de volle maan die in het water scheen. 

Vandaag wil ik naar Batina. Dat ligt in het uiterste oosten van Kroatië. Tegen de Hongaarse

en de Servische grens aan. De afstand is niet groot. Ongeveer 27 kilometer door een grensgebied met landbouw, zonnebloemen en wijngaarden. 

De Kroatische grens was, zoals verwacht, niet bemand. Je staat er versteld van hoe snel gebouwen en infrastructuur vervallen wanneer ze niet meer gebruikt worden.

Het was echt een leuk ritje. Het oosten van Kroatië is mooi door zijn eenvoud.

Waze, mijn dagelijkse routeplanner, probeerde mij de grens met Servië over te sturen. Iets dat totaal onnodig is om mijn plaats van bestemming te bereiken. Nog sterker… via Servië kom je er helemaal niet omdat je dan aan de verkeerde kant van de rivier zit.

Daarnaast is het een hele rompslomp. De Schengen zone uit gaat wel. De Serven leggen je niet veel strobreedjes in de weg. Maar terug is een ramp. Voor fort Europa ben je als ingezetene een crimineel die zijn onschuld moet bewijzen. En natuurlijk aantonen dat je niet slinks een pakje sigaretten te veel hebt meegenomen. Want owee als je een centje te weinig tax betaald. Dat vindt Brussel niet grappig.

Dus nooit te veel vertrouwen op je routeplanner en deels navigeren op je gezonde verstand.

Het monument is ter nagedachtenis aan de gevallenen in de Slag om Batina van 6 tot 29 november 1944 tussen de Joegoslavische partizanen en het Sovjet leger enerzijds en het Duitse leger anderzijds.

Aan de voet van het monument staat een heel restaurant en ontvangstgebouw dat verlaten is. Blijkbaar is de toestroom van bezoekers knap tegengevallen. Een aardige misrekening van de bedenkers van deze plek. Als ik naar de parkeerstroken kijk die voor touringcars gereserveerd zijn dan had men hoge verwachtingen. Maar goed, er zullen wel een paar notabelen een aardig centje aan verdiend hebben.

Het uitzicht is desalniettemin prachtig. De brug over de Donau is de fysieke grens met Servië. Hier is dus tevens de Schengen grens die razend populair is bij illegale gelukszoekers. Het is pas sinds kort dat de serven een wat serieuzer beleid voeren ten aanzien van het tegenhouden van die vogels. De Servische aanvraag om ook lid van de Europese Unie zal daar wel mee te maken hebben.

Wanneer ik stroomopwaarts kijk dan zie ik Hongarije. De langeafstands kajakkers die ik gisteravond zag passeren, zullen inmiddels deze bocht al hebben genomen. Zo slim als ze waren, genoten zij van een vaart stroomafwaarts. 

Van Batina wil ik nog even verder richting het zuiden naar Osijek. De vierde grootste stad in Kroatië. De stad werd pas in 1196 onder zijn huidige naam benoemd terwijl het al bestaat sinds 351.

De meeste toeristen die Kroatië bezoeken gaan naar de Adriatische zee. Naar mijn mening nu juist het deel waar je niet moet zijn. Hier in het oosten is de uitgestrektheid, indien het geluid kon maken, oorverdovend. Prachtig fotogeniek.

Het is gewoon de eenvoud die het hem doet. Niet meer en niet mminder.

Vlak voordat je de stad via de brug over de Drau binnen rijdt passeer je dit fort.

Niet meer helemaal intact maar alles is nog wel goed herkenbaar.

Momenteel is bovenop één van de wallen van het fort een kapel gebouwd met gravures met namen van alle gevallenen die de stad in de oorlog verdedigd hebben.

Ik heb de Ducato onder de bomen neergezet om de rest van de middag wat te chillen. Voor de nacht zal ik hem op het terrein hiernaast zetten. Daar bevindt zich de parking van het zwembad dat goede recensies heeft in Park4night.

Morgenochtend kan ik dan een bezoek aan het stadje overwegen.

Vorige   Home   Volgende