2026-03-08: Toertje Ardennen - Belgische Eifel [2]
Zondag 8 maart 2026
Ik ga weer wat noordelijker toeren en een stukje Belgische-Eifel afmaken. Het is
mooier fotografie weer vandaag. Minder hoge bewolking en de lucht is iets blauwer.
Dus de Menhirs d’Oppagne kwam er mooi op. Hier in de streek vind je op een kleine
oppervlakte veel Menhirs en Dolmens.
Het verschil tussen een Dolmen en een Menhir is zijn functie. De Dolmen, ook wel
Hunebed genoemd, is een grafkamer. Hier zie ik voor het eerst een duidelijke ingang.
Menhirs daarentegen waren meer een grensmarkering. Het waren beide constructies
uit het Neolithicum. De Steentijd dus. We gaan hier tussen Wéris en Durbuy dus terug
naar op zijn laatst 2000 v.Chr.
De omgeving hier is werkelijk prachtig. Het is werkelijk een heel mooi stukje België.
Onderweg naar een kleine waterval bleek de weg ondergelopen. Gelukkig heeft de
Duc een snorkel. Dus ik kan er doorheen. Maar de eerlijkheid gebiedt mij te zeggen
dat ik het maar niet gedaan heb omdat de weg hierheen al zompig en blubberig genoeg
was. En hier kan ik nog draaien. Verderop weet ik het zo net nog niet.
Dus de laatste 300 meter heb ik maar gelopen. Maar ok… dan heb je ook wat.
Omdat ik richting Hoogvlakte van Fagnes zat besloot ik het hoogste punt van België,
het Signaal van Botrange, aan te doen. Maar het was daar een gekkenhuis van
dagjesmensen. Alle parkings zijn totaal volzet met vele rondrijdende parkeerzoekers.
Mijn volgende optie, Baraque Michel, het tweede hoogste punt, iets verderop was van
hetzelfde laken en pak.
Dus geen vergezichten te fotograferen.Ik moest het doen met dit plaatje van de
hoogvlakte.
In Imgenbroich passeerde ik een bekend parkeerplekje. Ik heb hier negen jaar geleden
overnacht en een leuke rondwandeling gemaakt. De weg waar het parkeerterreintje aan
grenst was echter vandaag zo druk dat ik snel verkast ben naar een plekje zestien
kilometer verderop in het Hürtgenwald. Helaas bleek het op deze plek, bij een natuur
kerkhof, niet meer toegestaan te overnachten in mobilhomes.
Gelukkig kent het Hürtgenwald vele mooie stille plekjes om te staan.
Zodoende hoor ik nu enkel maar het kabbelen van het beekje voor me.
Reacties
Een reactie posten