2026-05-31 Vakantie 2026: Week 3 - Duitsland

 Zondag 31 mei 2026

Vandaag rij ik de Duitse grens over en de onweersbuien kletteren diverse malen behoorlijk op mijn karretje. Ik ben voornemens de Duitse zijde van de grenslijn met Nederland te volgen richting Luxemburg om daar delen van de Mullerthal trail te gaan lopen.

Maar voor vandaag zet ik de Duc, net over de grens tussen Gronau en Alstätte, neer in een rustzone. Te veel regen en onweer, en hier sta ik beschut. Ook dit plekje ken ik van vorig jaar. Dus een makkelijke keuze. Morgen weer een nieuwe dag.

Maandag 1 juni 2026

Ik heb precies het toertje van België door Nederland kunnen afmaken zonder te tanken. Hier in Duitsland is het tanken van diesel a raison van 1,89 euro wat redelijker dan de 2,23 in Nederland. Ik rij  inmiddels al een kleine vijf kilometer op de reserve. Weliswaar heb ik twee jerrycans van tien liter diesel achterin staan. Voor de zekerheid. Niet zo zeer voor de prijs, alhoewel ook niet onbelangrijk natuurlijk, maar meer omdat ik elk risico van brandstof dat op de bon gaat een beetje wil verzachten. Niets is rotter als je jezelf ergens in een gebied bevindt dat je totaal niet aantrekt maar je door brandstofschaarste vasthoudt. Met wat reserve kan ik dus tweehonderd kilometer verderop op zoek naar een leukere omgeving om te wachten tot de problemen overgewaaid zijn.

Ik heb mezelf voorgenomen om deze vakantie de etappes niet extreem lang te maken. Vandaag wil ik richting zuiden en de Rhein oversteken. That’s it. Een stuk van 110 kilometer door boerenland en wat autobahn. Langs de autobahn kwam ik deze auto tegen waarvan de wielen verdwenen waren. Ik hoop niet dat zulks een nieuwe rage is en ik ergens wakker word met mijn remschijven op de kasseien.

Langs de autobahn ben ik gestopt op rustplaats Dong. Onder de rook van Moers bij Duisburg. Een rustplaats compleet met toiletgebouw. Dus straks eens kijken of ik mijn watertank kan vullen. 

Maar eerst mijn diners voor de komende drie dagen maken. Nasi goreng, hete kip en een extra zak groenten om voldoende vezels binnen te krijgen. Natuurlijk met pittige Indonesische satésaus. Daarna… lekker chillen.

Na het eten heb ik nog even Google maps geraadpleegd en zag dat aan de achterkant van het bos een doodlopend straatje was. Ik moest er wel een stukje voor omrijden maar stond stukken rustiger dan op de autobahn parking.

Dinsdag 2 juni 2026

Ik ga weer een stukje verder naar het zuiden. Wederom een kleine etappe. Het valt mij op hoeveel files er zijn in Duitsland. Het lijkt wel of men overal tegelijkertijd bezig is met onderhoud en herstelwerkzaamheden.

Maar eerst even de Duc gewassen. Het is er in België bij ingeschoten dus het werd tijd. 

Hier kon ik mooi even de dakluiken en zonnepaneel reinigen. Iets dat in België, althans de wasserette die ik gebruik, niet mogelijk is. Er kwam aardig wat drap vanaf dus.

Een plekje voor de nacht vond ik tussen Düsseldorf en Keulen. Midden in het bos en toch dicht bij de autobahn. Die best nog wel hoorbaar is trouwens. Opvallend dat de Duitse wegen bij lange na niet zo stil zijn als de Nederlandse wegen. Mogelijk het soort asfalt in combinatie met de hogere snelheid die men hier rijdt. 

Woensdag 3 juni 2026

Ik trek weer verder naar het zuiden. Bij Wuppertal wil ik beginnen met het mijden van de autobahn om wat meer van de omgeving te genieten.

 Wuppertal ben ik  even binnen gereden om naar dit openbaar vervoermiddel te kijken. Een soort metro die niet op de rails rijdt, maar eronder hangt.

Best een spectaculair gezicht.Kijk eens naar de kolos van een elektromotor die erboven hangt. 

Voor de plaatjes hoefde ik niet lang te wachten. Ze kwamen met een interval van rond de twee minuten steeds voorbij.

Ik stond geparkeerd op de parking van de Aldi. Een particuliere firma die er een eigen parkeerbeleid op na houdt schijnbaar. Hoe ze aan een tenaamstelling komen mag Joost weten. Het lijkt mij niet dat dit soort van  gegevens zomaar door de Duitse overheid, om deze reden, uit het Belgische register gehaald mogen worden.

Even buiten Bonn werd het tijd om de benen te strekken. Ik heb het niet te gek gemaakt. De omgeving is alweer knap heuvelachtig hier dus de eerste kilometertjes klimmen en dalen zitten inmiddels alweer in de benen.

Gewoon een wandeling dus om de zinnen weer even tot rust te laten komen na al dat autobahn geweld. 

Toen ik een beetje van de paden afweek keek ik opeens in dit gapende gat. Geen flauw idee wat het ooit geweest is. Een gedoofde vulkaan? Meteorietinslag uit de oudheid? Wie zal het zeggen.

Een doorkijkje maakte een goede indruk hoe dichtbij Bonn ik zat.

Ik sta op de parking van het bos. De stadsgeluiden zijn best goed hoorbaar. Maar toch hou ik het voor gezien vandaag. Ik blijf hier lekker slapen.

Donderdag 4 juni 2026

Ik begin deze dag met water laden. Mijn tank is compleet leeg. Volgens Park4night zou in het plaatsje Rhöndorf de Brunnen der Drachenfels Quelle uit komen in deze fonteinen en drinkbaar te zijn. 

Ik zit inmiddels midden in de wijnstreek langs de oever van de Rhein. 

De Rhein wordt druk bevaren trouwens en zal voor wie, in plaats van een camper een motorjacht heeft, een oprechte uitdaging vormen. 

Ik volg de Rhein zo’n beetje door de kloven en dalen. Regelmatig kijk ik tegen dit soort rotswanden aan en, zodra ik een gat zie, prikkelt dat meteen mijn fantasie wat daar te vinden is. De bedoeling is dat ik richting de Vulkaaneifel ga rijden.

Rond de Nürburgring, waar de races in volle gang waren, zat het verkeer potdicht. Het blijkt dat de Rock am Ring, een driedaags festival, bezig was. 

Rond het hele circuit waren dan ook immense parkings en tentenkampen opgericht om de tienduizenden bezoekers te herbergen. 

De bedoeling was om vandaag naar de Dreimühlen Wasserfall te lopen. Maar het weer is momenteel ronduit slecht. Dus ik heb besloten hier in de buurt een plekje te zoeken voor de nacht en maar wat uurtjes te chillen.  

Aan de rand van het plaatselijke voetbalveld vond ik dit plekje. Weliswaar onder de hoogspanningsleidingen, maar verder wel lekker rustig. Op een autootje met daktent na en een VW T3, die later aankwam, was het leeg en ver van de bebouwde kom.

Vrijdag 5 juni 2026

De wandeling die ik gisteren wilde lopen heb ik nu gedaan. Niet dat het weer echt veel beter was, maar de regen bleef beperkt tot af en toe een korte bui van 30 seconden gevolgd door zelfs (af en toe) wat zon.

Rijden door de Eifel blijft een genot. Licht heuvelachtig met hier en daar wat slinger trajecten en een heel divers landschap. 

Bij Sankt Johann ben ik even gestopt om Slot Bürresheim te bewonderen. Het is één van de vele sprookjeskastelen die Duitsland kent. Helaas was de toegang enkel onder begeleiding van een gids. En aangezien ik een echte sigmaman ben die liever zijn eigen gang gaat, heb ik er voor gepast. Voor de prijs hoefde ik het niet te laten. 6 euro voor de tour is niet te veel.

Onderweg passeerde ik nog een Lidl en heb snel nog wat inkopen gedaan. In principe had ik nog wel voor een dag genoeg, maar nu ik er toch ben… scheelt het morgen weer zoeken.

Bij Münstermaifeld wilde ik Burg Eltz bezoeken. Maar de parking was voor 2.1 meter hoogte only. En een grote parking, kilometers verderop kostte acht euro. En dan moet je kilometers lopen om ook nog eens het ticket voor de Burg op te hoesten. Dus dat heb ik aan me voorbij laten gaan.

In het plaatsje zag ik wel een leuke parkeerplek voor de overnachting. Dat heb ik maar geclaimd voor vandaag.

Zaterdag 6 juni 2026

Het plaatsje waar ik overnacht heb heeft, naast diverse burchten in de omgeving, ook een bijzonder vormgegeven kerk. Het lijkt wel een kasteel op zich.

Ik toer inmiddels in de Vulkaaneifel. De uitzichten zijn, rondom, zoals op de foto. Heel af en toe een witte vlek in de verte van een plaatsje met de kenmerkende witte huisjes.

In het Martendal bevindt zich een kleine waterval. De route om erheen te lopen leidt langs dit pelgrimsoord.

 Zodat het loopje een wat religieuze lading krijgt.

Het is bij lange na natuurlijk niet de Angel Falls In Venezuela, maar voor mij uit het vlakke Holland, is elke straal water die vanaf een heuveltje naar beneden komt, al gauw een belevenis.

Ik ben verder gereden richting Luxemburg. Morgen wil ik Duitsland even verlaten om de Mullerthal Trail te gaan doen. Althans, wat delen daarvan. Voor nu zet ik mijn wagen op de rust- en recreatieplaats Hetzerath om wat te eten en er straks te overnachten.

Dus morgen start een nieuwe weekblog in Luxemburg.

Vorige   Home   Volgende