2026-08-27 Vakantie 2026: Week 15 dag 4 - Slowakije
Donderag 27 augustus 2026
Ik zag vanmorgen in Park4night dat er twee kilometer verderop ook een parking was waar mensen lovend over schreven. En inderdaad het uitzicht daar is als op een schilderijtje zo mooi.
Op een aantal bomen rond de parking heeft men waarschuwingen opgehangen dat er steeds meer bruine beren gezien worden. Waakzaamheid is dus geboden. De parking waar ik overnacht heb was meer open. Hier is het midden in de bossen. Dus veel risico heb ik niet gelopen. Desalniettemin wel een interessante waarschuwing om in het vervolg even via Google te checken welk wild dier ik in mijn omgeving kan verwachten.
Ik ben verder oostwaarts gereden via de route 66. Hoog boven het gebied waar het gepeupel zich pleegt op te houden torent zo nu en dan een kasteel op van de elite die ons vroeger wel even vertelde hoe het moest zijn. Vandaag de dag doen ze dat vanuit de kantoren van regeringen, parlementen en ministeries. Onze nieuwe kastelen.
Mijn doel voor vandaag is Castle Muran. Niet zo zeer om het kasteel, dat eigenlijk niet veel meer dan een ruïne is, maar meer om de fysieke prestatie om het kasteel te kunnen bereiken.
Het kasteel is gebouwd op een steile klif van 935 meter hoogte waarvan 528 meter te voet mag worden gedaan en behoort tot de hoogste burchten van Slowakije. Een hike van om en nabij de tweeënhalf uur gaat het worden over boomstronk, rots en grindpaden.
Wanneer je na uren zwoegen boven op de berg staat, mag je nog een kwartier tegen de klif oplopen. In de oudheid heeft men voor een deel trappen in de rotsen gehakt. Ondanks die arbeid vraag ik me af hoe ze toentertijd in godsnaam al die rotsblokken waar de muren e.d. van gebouwd werden omhoog gekregen hebben. Het pad naar boven leende zich totaal niet voor een ossenkar. Maar misschien was de situatie toen wel heel anders. Tegenwoordig is alles helemaal begroeid met bomen en misschien was dat vroeger een stuk minder.
De kasteelruïne wordt tegenwoordig, deels door vrijwilligers, herbouwd.
Waarbij men dus uitgaat van dit soort situaties. Rotsblok na rotsblokje hersteld men zo’n bouwval tot een huisje zoals je op de vorige foto zag.
Ik moet zeggen dat het vakmanschap is dat men laat zien. Om het hele kasteel zo aan te pakken zullen er meerdere generaties aan moeten werken.Dit is geen tien jaren plan maar gaat meerdere decennium arbeid kosten.
Na de absoluut intensieve hike naar boven en de noodzakelijke tocht naar beneden was ik blij niet al te ver weg een plekje te vinden op de personeelsparking van Kastiel Kohary-Coburg na Prednej hore. Een landhuis dat werd gebouwd door de Bulgaarse tsaar Ferdinand Coburg (1861-1948) en dat sinds 1952 dienst doet als tuberculose sanatorium. In 1973 heeft men er een afkickkliniek voor mensen met verslavingsproblemen van gemaakt.
Reacties
Een reactie posten