2026-07-31 Vakantie 2026: Week 11 dag 5 - Kroatië

 Vrijdag 31 juli 2026

Ik heb de dag geopend met een lekkere koude douche.Nou, echt koud was hij niet meer. Het was de hele nacht best warm dus de douche was fris. Maar zeker niet koud. 

Het gaat vandaag een bijzonder warme dag worden. De berichten spreken van wel 42 graden. Misschien plaatselijk wel hoger. 

 Dus ik heb de tank volgegooid om een dagje te toeren met de airco hoog. 

De dieselprijs was 1.70 euro. Dus al een pak hoger dan twee weken geleden. Toen was hij maar 1.54. Zo zie je maar hoe snel de prijzen veranderen.

Ik ga vandaag de grenslijnen een beetje volgen. Je komt dan altijd wel leuke kasteeltjes of ruïnes tegen. 

Aan de overkant ligt Servië. De grens loopt precies in het midden van de Donau. De brug is dus eigenlijk de fysieke grensovergang.

Al wil het geval dat er tot de dag van vandaag diverse grensgeschillen zijn. Je zou zeggen dat de Donau een prachtige grensovereenkomst zou moeten wezen maar de Kroaten denken daar anders over. Die menen recht te hebben op het strookje land aan de overkant. Op de foto niet goed te zien maar het is eigenlijk een soort eilandje omdat er achter ook nog wat water loopt.

De ruïne van het kasteel was leuk om te zien. Helaas was de uitleg niet in het Engels maar enkel in de Kroatische landstaal. Ondanks dat er toch een mededeling stond met iets van Europees project. De Europese bijdrage is in ieder geval niet naar onderhoud gegaan want hier, net als in Hongarije, liggen de prioriteiten duidelijk elders.

En toch moet er iemand over nagedacht hebben en is er zelfs wat uitgevoerd. Op dit bord kun je op knopjes drukken waarmee je uitleg over het gekozen onderwerp te horen krijgt. Maar… je raadt het al, die deed het niet.

Verder de grens volgend reed ik een soort landtong binnen die redelijk ver in Servië steekt. Redelijk dunbevolkt met landbouw en wijnen.Veel wijnen. Extreem veel wijnen zo ver je kijkt.

Ik volg eigenlijk gewoon de Donau die de landbouw en de wijnbouw van water voorziet. 

De wegen zijn een combinatie van asfalt en grind. Stoffig en droog grind. En niet van die korte stukjes. Zo'n grindweggetje kost toch gauw een half uur.

Waar je geen wijnbouw ziet zijn zonnebloem akkers te zien. Wat mij hier trouwens ook opvalt is dat in de dorpjes veel bewoners watermeloenen in standjes verkopen voor hun oprit. Maar nergens zijn watermeloen akkers te zien. 

Toen ik de landtong een beetje zigzaggend doorkruist had, was het tijd voor de volgende rivier. Ditmaal de Sava. Deze vormt de fysieke grens met Bosnië en Herzegovina. Ook hier, net als de grens met Servié vormt de brug dus de fysieke grensovergang. Zo op de foto is het niet zo goed te zien maar

er stond dus een file van meerdere kilometers die al begon voor het dorpje Gunja. En allemaal om de EU uit te kunnen rijden. Voor de Kroaten wel triest omdat wanneer zij naar de Adriatische kust willen rijden of naar Split, het van hieruit vele malen voordeliger is om door Bosnië en Herzegovina te steken. De rit is dan 367 in plaats van 685 kilometer.

Inmiddels is het alweer aardig in de middag en heb ik er al een kwart dieseltank doorheen gereden. Het plekje dat ik in eerste instantie gekozen had leek me een aardige. Picknickhuisjes langs een niet al te druk weggetje. Maar toen ik er een paar uurtjes zat bleek het weggetje toch drukker te zijn dan verwacht.

Nu wil het geval dat overnachtingsplekjes niet al te veel te vinden zijn in dit deel van Kroatië. Maar Park4night gaf goede recensies over een plekje in een industrieterreintje in aanbouw. Redelijk rustig. Niet idyllisch maar gewoon recht toe recht aan en de verbinding met Hongarije is in de buurt. 

Vorige   Home   Volgende