2026-07-16 Vakantie 2026: Week 9 dag 4 - Kroatië

Donderdag 16 juli 2026

Dit zijn toch wel de plekjes die er toe doen. Ver weg van licht-, lucht- en geluidsvervuiling. In the middle of nowhere. Ik heb er zalig geslapen.

Ik wil vandaag Kroatië een beetje door de breedte rijden. Richting de grens met Bosnië en Herzegovina, die ik niet aan zal doen dit jaar trouwens. Te veel rompslomp omdat het buiten de Schengen zone valt en dus, volgens de recensies, zullen er uren lange grensformaliteiten op de heen- en terugweg plaatsvinden. Daarnaast moet ik dan ook nog sim kaartjes regelen omdat deze landen buiten ons roamingbeleid vallen.

De smalle strook langs de kust richting Split ga ik daarom ook niet doen. Want dan moet ik op de terugweg kiezen voor Montenegro of Bosnië en Herzegovina. En heb dus dezelfde shit aan mijn hielen. Natuurlijk kan ik weer terug over dezelfde kustweg in Kroatië, maar twee keer van hetzelfde is niet leuk. Ik pak dat deel van Kroatië wel een ander jaar wanneer de twee buurlanden Schengen lid zijn geworden. Momenteel hebben ze al een tijd de status van kandidaat. Dus het zit eraan te komen.

Een deel van mijn route volgt de Frankopan route. Een route langs oude, voor het merendeel verlaten en vervallen, kastelen die vroeger van de machtige adellijke familie Frankopan waren. Deze kastelen dateren uit de zestiende eeuw en waren een verdedigingsdeel in de oorlog met de Ottomans in 1558.

Het kasteeltje was gewoon te betreden. Het is absoluut jammer dat zulke relikwieën gewoon aan de natuur en vandalen worden overgegeven. 

Zelfs het kapelletje was niet gespaard gebleven.

Het is een schril contrast met alle kapellen en kerkjes die ik op de Romantische Strasse gepasseerd ben.

Het terrein hier is overwegend heuvelachtig met een aantal rivieren die ik overgestoken ben. Zoals hier de rivier Mreznica.

Veel rivieren, zoals hier de Korana, hebben strandbars. Wanneer je geen zee tot je beschikking hebt om in te zwemmen, moet je het gewoon een alternatief maken.

Het meest bizarre gebouw dat ik ben gepasseerd is dit complex op de berg Petrova Gora. Het herdenkt de, voor het merendeel ethische servische, slachtoffers die zijn gevallen bij operatie Petrova Gora, een zuivering van alle Servische verzetsstrijders in de regio. 

Het gebouw is een monument dat kapitalen moet hebben gekost dat via particuliere donaties  bijeen geschraapt is. Al met al niet genoeg en men heeft de voltooiing moeten staken.

Waarna het ook aan de natuur en vandalen is overgedragen.

 

Onderweg naar het plaatsje Petrinja passeerde ik deze waterput waar ik weer even ongegeneerd mijn tank kon vullen.

Via Park4night vond ik dit terrein. Er staan achterin een aantal caravans van locals die het terrein als (semi legaal) kampeerterrein gebruiken. Dus ik waag het er maar op dat mijn busje ook gedoogd wordt.

Het plekje ligt aan de rivier Kupa met, nog net zichtbaar achter de bootjes, een heus gratis gemeentezwembad.

Van alle gemakken voorzien. Bar, restaurant, BBQ plekken en sport en fitness voorzieningen

Ik ben dus rap het water in gedoken. De afgelopen dagen waren van die  plak nachten. En dat voelt uitermate vies.

Na het zwempartijtje heb ik zekerheidshalve een douche genomen. Je weet maar nooit. Ik zit hier een beetje midden in een landbouwgebied en er zullen dus wel de nodige pesticiden in het water terechtkomen. Ondanks dat het water kristalhelder is, kan je die rommel niet zien of ruiken. Het water in de rivier was echt warm. De douche daarentegen koud. Dus komt van een andere bron. Douchen met het rivierwater dat je niet vertrouwd, schiet ook niet op natuurlijk.

Vorige   Home   Volgende