2026-07-11 Vakantie 2026: Week 8 dag 6 - Slovenië

 Zaterdag 11 juli 2026

Ik heb heerlijk geslapen op dit Italiaanse plekje. Het mag gezegd worden, als camper reiziger moet je Slovenië absoluut links laten liggen. Op bijna elke review in de Park4night app zijn wel één, of erger nog, meerdere verhalen te lezen van mensen die in de ochtend rond 07.30 uur door de politie gewekt worden om even een boete van 45 euro af te rekenen. Let op… contant wel te verstaan. De verhalen vertellen niet of er een reçu verstrekt wordt, maar het zal me niet verbazen dat die achterwege blijft.

Zodoende rij ik graag een twintig kilometers om zodat ik ongestoord kan slapen. Vaak, zoals vandaag ook dus, doe ik dan mijn boodschappen in de buurt van zo’n slaapplek opdat de plaatselijke inkomsten, zei het klein misschien, er ook iets aan hebben. 

Dat geldt ook voor de autowasstraat. Een goedkope trouwens. Ik kocht voor tien euro jetons maar had er met zeven voldoende aan. En dat overkomt me niet vaak met deze bus.

Diesel tanken daarentegen kan je het beste in Slovenië doen. In Italië kost een liter diesel iets over de twee euro. In Slovenië: 1,64 euro. En op zeventig liter scheelt dat

een dikke 25 euro. Daarvoor kan je in Italië nagenoeg voor de helft je weekboodschappen bij elkaar laden. Want dat vergat ik te vertellen… de prijzen voor de boodschappen zijn erg laag in Italië. Voor één persoon, inclusief diverse extra’s, ben je voor 55 euro klaar. En nee… ik eet voldoende en heb vaak nog wel één of meer aperitiefjes en een flesje wijn in mijn mandje.

Vandaag wil ik de Tolmin Gorges, een mooie kloof met een warmwaterbron aandoen. Rond de 30 kilometer toeren over de weg 102 die de rivier de Soca volgt. Er is vandaag onweer en zwaar weer voorspeld. Dus ik hoop voor de bui binnen te zijn.

Deze Kloof is wel een aanrader om te bekijken. Het is wel, als je hem helemaal uitloopt, een inspannend parcours met knappe verschillen. Maar de eerlijkheid gebied me te zeggen… dan heb je ook wat.

Een deel van het parcours loopt door uitgehouwen tunneltjes, wat het geheel mystiek maakt. Het mystieke wordt wel een beetje teniet gedaan door de drukte. Het is een waanzinnige publiekstrekker. 

Ook het hangbruggen maakt het geheel avontuurlijk. De hoogste hangbrug ligt zo’n tachtig meter hoger. Maar ik had geen zin het hele parcours af te open. Temeer omdat het water dat door de kloof stroomt het interessantst is om te bekijken. Toen ik een bordje zag waarmee ik het parcours af kon, en die vermelde dat het vandaar zo’n vijftien minuten lopen was naar de uitgang, koos ik daarvoor. Dat bleek dus wel een forse misrekening. Ik denk dat ik het bordje verkeerd gelezen heb en dat het, in plaats van vijftien minuten, vijftien miles vermeldde. En dat is een redelijke afstand voor mij bij 33 graden celsius.

 Ik mocht dus linksom richting het dorp lopen om daarna rechtsaf te slaan naar de parking. Gelukkig kon ik middels Google Maps nog wat binnendoor afsteken, maar de vijftien miles heb ik ruimschoots gehaald.

Gelukkig kon ik na de wandeling nog een veertig kilometer genieten van de airco in mijn busje toen ik de weg 103 verder afreed naar mijn volgende, Italiaanse slaapplekje. Plus dat er hier en daar nog wat leuke dingen te fotograferen waren zoals deze pregrada Ajba watercentrale.

Een slaapplekje vond ik in het grensstadje Gorizia op het Piazzale della Casa Rossa. Een gigantische, mooie vlakke parking die ook dienst doet als evenemententerrein. 

Hier heb ik, in plaats van een gezond voedzaam diner, maar de la met aperitiefjes en een pintje open getrokken. Kwestie van het verlies aan calorieën compenseren zullen we maar zeggen.

Ik denk dat ik hier morgen nog maar een dagje blijf hangen. 

Vorige Home Volgende