2026-07-03 Vakantie 2026: Week 7 dag 5 - Slovenië

Vrijdag 3 juli 2026

Het is vandaag rond de 29 graden met een matige wind. Hierdoor voelt het behaaglijk aan. Ik ben van plan om een toer te maken langs de noordoostelijke grens. De grens met Hongarije. 

In alle landen waar ik geweest ben is de grensregio eigenlijk altijd de meest authentieke. De marktwerking heeft er nog niet echt toegeslagen waardoor veel nog een beetje bij het oude gebleven is.

Het maakt niet uit hoe klein een dorpje is, soms niet meer dan een gemeenschap, een gehucht. Maar ze hebben op zijn minst een kapel. Ik stel me zo voor dat een kapelaan, in opdracht van de pastoor, een aantal van die gehuchten op zondag afrijdt met de fiets om de mis voor te dragen. Een beetje zoals die televisieserie Dagboek van een herdershond. Met Kapelaan Odekerke.

Tijdens mijn toer ben ik aan het flirten met de grens zonder Hongarije in te gaan. De grensposten die ik passeerde waren allemaal verlaten. 

De Sloveense grens was tijdens de Koude Oorlog een relatief milde ontsnappingsroute. Hoewel Joegoslavië, waar Slovenië toen deel van uitmaakte,  communistisch was, was het vanaf 1948 niet verbonden met het Oostblok. Hierdoor waren de Sloveense grenzen met Italië en Oostenrijk aanzienlijk minder zwaar bewapend en gecontroleerd dan het IJzeren Gordijn. 

Dat wil echter niet zeggen dat het een gatenkaas was. Hier, in het Határköpark, hebben ze een oude landelijke grenspost als monument bewaard. In de beginjaren van de koude oorlog lag hier een mijnenveld om de burgers binnen te houden. Later is dat veranderd door een hekwerk met 24 volt signaaldraden. Deze waren een kilometer meer richting binnenland geplaatst om de grenswacht de tijd te geven erheen te spoeden ter onderschepping.

Ik heb hier de lunch genuttigd en de Duc, net vijf meter, op Hongaars grondgebied gezet. Niet dat dit nu zo interessant is maar… gewoon omdat het kan hahaha

Nederlanders hebben weleens de neiging te klagen over de Belgische wegen zodra ze de grens over rijden, maar de Belgen hoeven zich na deze foto niet echt te schamen. Het asfaltdeel is Slovenië en het grind Hongarije.

Een interessante plek met veel informatie over de vluchtroutes die door deze plek leiden. Nadeel was wel dat de info enkel in het Sloveens en Hongaars gedrukt stond. En de internet ontvangst was zeer pover, zodat Google Lens translate geen optie was.

Een stukje meer naar het noorden ben ik even stilgestaan bij deze therme bron met ijzeroxidehoudend water, wat de verkleuring op de steen en vloer verklaard. 

Voordat ik er erg in had zat ik zelfs weer even in Oostenrijk. In Deutch Haseldorf om precies te zijn.

In het Oostenrijkse dorp  (onderdeel van de bekende wijngemeente Klöch in de regio Vulkanland Steiermark) draait alles om karakteristieke, vulkanische wijnen. Dit microklimaat staat wereldwijd bekend om zijn aromatische specialiteiten. De vulkanische basalt bodem geeft de wijnen uit Deutsch Haseldorf een unieke, intense mineraliteit en diepte.

Na dit prachtige toertje ben ik middendoor weer noordwaarts gegaan en kwam dus weer in de buurt van het plekje aan het mooie meer. Ik heb hem voor de nacht er maar weer neergezet. Morgen ga ik richting Maribor, Marburg an der Drau op zijn Duits. Het is de stad waar de rivier de Drau de Alpen verlaat en de tweede stad, qua grootte, in Slovenië.

Vorige Home Volgende