2026-06-26 Vakantie 2026: Week 6 dag 5 - Duitsland - Oostenrijk

 Vrijdag 26 juni 2026

Ik ben de dag begonnen met wat toeren door het Hohenwald en de aangrenzende Alphen weiden. Het valt me op dat bijna iedereen wel een kapel in zijn tuin heeft staan. De kerk heeft de mensen hier aardig onder de knoet.

 

De omgeving is hier werkelijk prachtig. Het Salzburgerland is misschien nog wel mooier dan Beieren. Een absolute vakantie aanrader dus.

Elk nadeel heeft zo wel zijn voordeel. In dit geval werd ik door de gebrekkige GPS naar dit plekje gestuurd. Een mooi momentje, genomen vanaf de doodlopende parking van een klein familiehotel.

Ik heb mijn zinnen gezet om van het uitzicht te gaan genieten vanaf de top van de Zwölferhorn. Een 1522 meter hoge berg bij het plaatsje Sankt Gilgen. Ik kon kiezen uit drie opties. Naar boven en naar beneden lopen, beide richtingen met de kabelbaan, of één richting met de kabelbaan. Ik koos voor de laatste optie. Naar boven met de kabelbaan en naar beneden te voet. Een enkeltje kost 32 euro. Een gepensioneerde krijgt 5 euro korting. Dus voor 27 euro was ik klaar. De parking (een dagkaart) kost 9 euro.

Ondanks dat deze berg niet tot de hoogste behoort zal het niemand verbazen dat het uitzicht formidabel is. Bijzonder mooi. Ik heb er echt van genoten.

Deze berg is ook het startpunt van de paragliding duo-jumpers. Als ervaring of om het te leren.

Het is best nog wel een kunst die soms niet helemaal lekker start.

De weg naar beneden was een ware kwelling. Ik had in de recensies gelezen dat deze heel erg steil is. Maar mijn ervaring is dat hij extreem steil is. En dat op grote trajecten van kiezels die lekker onder je voeten wegschieten. Gelukkig had ik me goed voorbereid en heb de slippertjes thuis gelaten en heb ik de hiking stokken meegenomen. Geen overbodige luxe want je kan jezelf in evenwicht houden en... het moment verzachten dat je spieren en gewrichten op het punt staan het te begeven.

Gelukkig waren er hier en daar wat bankjes want ik was nog niet halverwege of ik liep al op mijn reserve. Nu is mijn reserve gelukkig nogal lang, maar uiteindelijk raakt hij toch op. Maar dat moment is voor mij nog een verrassing.

Onderweg naar het slaapplekje passeerde ik wat parkings van waaruit ik het water van de Grundlsee in kon. Ik heb er heerlijk mijn avondeten gemaakt en zowel voor als na de maaltijd een duik genomen.

Aan het einde van een afgesloten straat langs de Salza-Stausee vond ik mijn slaapplekje.

Officieel mag hier niet overnacht worden in campers. Het stond zelfs duidelijk aangegeven. Maar volgens locals komt de politie hier nooit. Een aangezien ik in de reviews van Park4night las dat een ander het ook eens met succes heeft gedaan, ga ik het er op wagen.

Vorige   Home   Volgende